چگونه از توجه انتخابی برای اطلاعات فیلتر و تمرکز استفاده می کنیم

Kendra Cherry ، MS ، نویسنده و مشاور آموزشی است که بر کمک به دانش آموزان در یادگیری روانشناسی متمرکز است.

مقالات بسیار خوب ذهن توسط پزشکان دارای مجوز هیئت مدیره و متخصصان بهداشت روان بررسی می شود. داوران پزشکی تأیید می کنند که محتوا کاملاً و دقیق است و منعکس کننده آخرین تحقیقات مبتنی بر شواهد است. محتوا قبل از انتشار و به روزرسانی های قابل توجه بررسی می شود. بیشتر بدانید.

Daniel B. Block ، MD ، یک روانپزشک برنده جایزه و دارای مجوز از هیئت مدیره است که یک تمرین خصوصی در پنسیلوانیا انجام می دهد.

خیلی خوب / امیلی رابرتز

توجه انتخابی فرایند تمرکز روی یک شیء خاص در محیط برای یک دوره زمانی خاص است. توجه یک منبع محدود است ، بنابراین توجه انتخابی به ما امکان می دهد تا جزئیات بی اهمیت را تنظیم کنیم و روی آنچه مهم است تمرکز کنیم. این با نابینایی بی توجه متفاوت است ، یعنی وقتی شما روی یک چیز سخت تمرکز می کنید و متوجه چیزهای غیر منتظره ای برای ورود به میدان بصری شما نمی شوید.

توجه انتخابی چگونه کار می کند؟

در هر لحظه ، ما در معرض یک مانع ثابت از اطلاعات حسی قرار می گیریم. لرزش یک شاخ ماشین از خیابان در خارج ، پچ پچ دوستانتان ، کلیک کلیدها در حالی که یک کاغذ را برای مدرسه تایپ می کنید ، هنجارهای بخاری را در حالی که اتاق شما را در یک روز سریع پاییز گرم نگه می دارد.

اما در بیشتر موارد ، ما به هر یک از این تجربیات حسی توجه نمی کنیم. درعوض ، ما توجه خود را به برخی از عناصر مهم محیط خود متمرکز می کنیم در حالی که چیزهای دیگر به پس زمینه می آمیزند یا ما را کاملاً بی توجه می گذرانند. بنابراین دقیقاً چگونه تصمیم می گیریم به چه چیزی توجه کنیم و چه چیزی را نادیده بگیریم؟

تصور کنید که برای یک دوست میزبان یک رستوران شلوغ در یک مهمانی هستید. مکالمات متعدد ، چیدن صفحات و چنگال ها و بسیاری از صداهای دیگر برای توجه شما رقابت می کنند. از بین همه این صداها ، خود را می توانید صداهای بی ربط را تنظیم کرده و روی داستان سرگرم کننده ای که شریک ناهار خوری شما به اشتراک می گذارد تمرکز کنید.

چگونه می توانید محرک های خاصی را نادیده بگیرید و فقط روی یک جنبه از محیط خود تمرکز کنید؟این نمونه ای از توجه انتخابی است. از آنجا که توانایی ما برای حضور در موارد اطراف ما از نظر ظرفیت و مدت زمان محدود است ، ما باید در مورد چیزهایی که به آنها توجه می کنیم ، دلپذیر باشیم.

توجه تا حدودی مانند یک کانون توجه عمل می کند ، و جزئیاتی را که ما باید روی آن تمرکز کنیم و اطلاعات بی ربط را به حاشیه درک خود برسانیم ، برجسته می کند.

نویسنده راسل Revlin در شناخت متن خود توضیح می دهد: "برای اینکه توجه خود را به یک رویداد در زندگی روزمره حفظ کنیم ، باید وقایع دیگر را فیلتر کنیم.""ما باید با توجه به برخی از وقایع به ضرر دیگران ، در توجه خود انتخاب شویم. این به این دلیل است که توجه منبعی است که باید در آن رویدادهایی که مهم هستند توزیع شود."

توجه بصری انتخابی

دو مدل اصلی وجود دارد که نحوه توجه بصری را توصیف می کند.

• مدل Spotlight: مدل "Spotlight" به همان اندازه که به نظر می رسد کار می کند - پیشنهاد می کند که توجه بصری شبیه به یک کانون توجه باشد. روانشناس ویلیام جیمز اظهار داشت که این کانون توجه شامل یک نقطه کانونی است که در آن همه چیز به وضوح مشاهده می شود. منطقه اطراف این کانون ، معروف به حاشیه ، هنوز هم قابل مشاهده است ، اما به وضوح دیده نمی شود. سرانجام ، منطقه خارج از منطقه حاشیه کانون توجه به حاشیه معروف است.
• مدل لنز زوم: رویکرد دوم به عنوان مدل "زوم لنز" شناخته می شود. در حالی که حاوی تمام عناصر یکسان مدل Spotlight است ، همچنین نشان می دهد که ما قادر به افزایش یا کاهش اندازه تمرکز خود مانند لنز بزرگنمایی یک دوربین هستیم. با این حال ، یک منطقه تمرکز بزرگتر نیز منجر به پردازش کندتر می شود زیرا اطلاعات بیشتری را شامل می شود ، بنابراین منابع محدود توجه باید در یک منطقه بزرگتر توزیع شود.

توجه شنوایی انتخابی

برخی از شناخته شده ترین آزمایشات در مورد توجه شنوایی مواردی است که توسط روانشناس کالین گیلاس انجام می شود. گیلاس بررسی کرد که چگونه مردم می توانند در حین تنظیم دیگران ، مکالمات خاصی را ردیابی کنند ، پدیده ای که وی از آن به عنوان اثر "حزب کوکتل" یاد کرد.

در این آزمایشات ، دو پیام شنوایی به طور همزمان با یک ارائه شده به هر گوش ارائه شد. Cherry سپس از شرکت کنندگان خواست تا به یک پیام خاص توجه کنند و سپس آنچه را که شنیده بودند تکرار کنند. وی فهمید که شرکت کنندگان می توانند به راحتی به یک پیام توجه کنند و آن را تکرار کنند ، اما وقتی از آنها در مورد محتوای پیام دیگر سؤال شد ، نتوانستند در مورد آن چیزی بگویند.

گیلاس دریافت که وقتی محتوای پیام بدون مراقبت ناگهان تغییر یافت (مانند تغییر از انگلیسی به میانی آلمانی یا ناگهان بازی به عقب) تعداد کمی از شرکت کنندگان حتی متوجه شدند. جالب اینجاست که اگر گوینده پیام بی نظیر از مرد به زن (یا برعکس) تغییر یابد یا اگر پیام با لحنی 400 هرتز عوض شد ، شرکت کنندگان همیشه متوجه تغییر می شدند.

یافته های گیلاس در آزمایش های اضافی نشان داده شده است. محققان دیگر نتایج مشابهی را با پیام هایی از جمله لیست کلمات و ملودی های موسیقی به دست آورده اند.

نظریه های توجه انتخابی

نظریه های توجه انتخابی تمایل به تمرکز بر زمان حضور در اطلاعات محرک ، در اوایل روند و چه اواخر است.

مدل فیلتر Broadbent

یکی از اولین تئوری های توجه مدل فیلتر دونالد برادبنت بود. Broadbent با تکیه بر تحقیقات انجام شده توسط گیلاس ، از استعاره پردازش اطلاعات برای توصیف توجه انسان استفاده کرد. وی اظهار داشت که ظرفیت ما برای پردازش اطلاعات از نظر ظرفیت محدود است و انتخاب اطلاعات ما برای فرآیند در مراحل ادراکی انجام می شود.

به منظور انجام این کار ، ما از یک فیلتر استفاده می کنیم تا مشخص کنیم کدام اطلاعات برای شرکت در آن. همه محرک ها برای اولین بار بر اساس خصوصیات فیزیکی که شامل رنگ ، بلندی ، جهت و زمین است پردازش می شوند. فیلترهای انتخابی ما سپس به محرک های خاصی اجازه می دهند تا در حالی که سایر محرک ها رد می شوند ، برای پردازش بیشتر عبور کنند.

نظریه میرایی Treisman

Treisman اظهار داشت که در حالی که رویکرد اساسی Broadbent صحیح بود ، اما نتوانست این واقعیت را به حساب آورد که مردم هنوز هم می توانند معنای پیام های حضور یافته را پردازش کنند. Treisman پیشنهاد کرد که به جای یک فیلتر ، توجه با استفاده از یک ضعیف کننده که یک محرک را بر اساس خصوصیات فیزیکی یا معنا مشخص می کند ، کار می کند.

مانند یک کنترل صدا به ضعیف فکر کنید - می توانید حجم سایر منابع اطلاعات را برای شرکت در یک منبع اطلاعات واحد کاهش دهید."حجم" یا شدت آن محرک های دیگر ممکن است کم باشد ، اما هنوز هم وجود دارد.

در آزمایشات ، Treisman نشان داد که شرکت کنندگان هنوز قادر به شناسایی محتوای یک پیام بدون مراقبت هستند ، نشان می دهد که آنها قادر به پردازش معنای پیام های مورد علاقه و بدون مراقبت هستند.

مدل های انتخاب حافظه

محققان دیگر همچنین معتقد بودند كه مدل Broadbent كافی نیست و توجه فقط بر خصوصیات بدنی محرک نیست. اثر مهمانی کوکتل به عنوان نمونه بارز عمل می کند. تصور کنید که در یک مهمانی هستید و به مکالمه بین گروه دوستان خود توجه می کنید.

ناگهان ، نام خود را که توسط گروهی از افراد در این نزدیکی ذکر شده است می شنوید. حتی اگر شما در آن مکالمه شرکت نکرده اید ، یک محرک قبلی بدون توجه بلافاصله توجه شما را بر اساس معنی و نه خصوصیات بدنی جلب کرد.

با توجه به تئوری انتخاب حافظه ، هر دو پیام های بدون مراقبت از طریق فیلتر اولیه عبور می کنند و سپس بر اساس معنای واقعی محتوای پیام در مرحله دوم طبقه بندی می شوند.

سپس اطلاعاتی که بر اساس معنی در آن شرکت می کنیم ، به حافظه کوتاه مدت منتقل می شوند.

نظریه های منابع توجه انتخابی

تئوری های اخیر تمایل دارند که به ایده توجه به یک منبع محدود و چگونگی تقسیم این منابع در بین منابع رقیب اطلاعات توجه کنند. چنین نظریه هایی پیشنهاد می کنند که ما توجه مشخصی را در دسترس داشته باشیم و باید پس از آن انتخاب کنیم که چگونه ذخایر توجه موجود خود را در بین چندین کار یا رویدادها اختصاص می دهیم.

رابرت استرنبرگ در کتاب روانشناسی شناختی خود ، گفت: "نظریه منابع توجه به منابع بسیار گسترده و مبهم مورد انتقاد قرار گرفته است. در واقع ، ممکن است تنها در توضیح همه جنبه های توجه قرار نگیرد ، اما این تئوری های فیلتر را به خوبی تکمیل می کند."نظریه های توجه انتخابی.

وی می گوید: "به نظر می رسد تئوری های توجه فیلتر و تنگنا ، استعاره های مناسب تر برای کارهای رقابتی هستند که به نظر می رسد ناسازگار هستند.""نظریه منابع به نظر می رسد استعاره بهتری برای توضیح پدیده های توجه تقسیم شده به کارهای پیچیده است."

مشاهدات

چندین عامل می توانند در پیام های گفتاری توجه انتخابی را تحت تأثیر قرار دهند. مکانی که از جایی که صدا در آن سرچشمه می گیرد می تواند نقشی داشته باشد. به عنوان مثال ، شما احتمالاً بیشتر به مکالمه ای که درست در کنار شما انجام می شود توجه می کنید تا اینکه یک پا دورتر باشد.

استاد روانشناسی هارولد پاشلر در متن خود "روانشناسی توجه" ، خاطرنشان می کند که ارائه پیام به گوش های مختلف منجر به انتخاب یک پیام از طرف دیگر نخواهد شد. این دو پیام باید به نوعی به نوعی غیر همپوشانی داشته باشند تا یکی از آنها به صورت انتخابی از طرف دیگر شرکت کند. همانطور که قبلاً نیز ذکر شد ، تغییرات در زمین نیز می تواند در انتخابی نقش داشته باشد.

تعداد انتخاب های شنوایی که باید برای حضور در آن تنظیم شود ، می تواند این روند را دشوارتر کند. تصور کنید که در یک اتاق شلوغ هستید و مکالمات مختلفی در اطراف شما اتفاق می افتد.

حضور انتخابی فقط در یکی از آن سیگنال های شنوایی می تواند بسیار دشوار باشد ، حتی اگر مکالمه در این نزدیکی صورت بگیرد.

در مورد چگونگی توجه توجه بیشتر بدانید ، برخی از کارهایی که می توانید برای بهبود توجه خود انجام دهید ، و اینکه چرا گاهی اوقات آنچه را که درست در مقابل ماست ، از دست می دهیم.

ذهن بسیار خوب فقط از منابع با کیفیت بالا ، از جمله مطالعات بررسی شده توسط همسالان ، برای حمایت از حقایق موجود در مقاله های ما استفاده می کند. فرایند تحریریه ما را بخوانید تا در مورد چگونگی بررسی واقعیت و حفظ محتوای خود دقیق ، قابل اعتماد و قابل اعتماد باشید.

Revlin R. Cognition: تئوری و عمل. نیویورک ، نیویورک: ناشران ارزش ؛2013.

LABERGE DL. توجهعلوم روانشناختی. 1990 ؛ 1 (3): 156-162. doi: 10. 1111/j. 1467-9280. 1990. tb00188. x.

گیلاس EC. برخی از آزمایشات در مورد شناخت گفتار ، با یک و با دو گوش. مجله انجمن آکوستیک آمریکا. 1953 ؛ 25 (5): 975-979. doi: 10. 1121/1. 1907229.

Broadbent de. ادراک و ارتباطات. لندن: Pergamon Press ؛1958.

Treisman Am. توجه انتخابی در انسان. بولتن پزشکی انگلیس. 1964 ؛ 20 (1): 12-16. doi: 10. 1093/oxfordjouals. bmb. a070274.

Steberg RJ ، Steberg K ، Mio JS. روانشناسی شناختی . Belmont ، CA: Wadsworth/Cengage Leaing ؛2012.

پاشلر او. روانشناسی توجه. کمبریج ، MA: MIT Press ؛1998.

توسط Kendra Cherry Kendra Cherry ، MS ، یک نویسنده و مشاور آموزشی است که با تمرکز بر کمک به دانش آموزان در یادگیری روانشناسی است.