ارزیابی

در آموزش و پرورش ، اصطلاح ارزیابی به طیف گسترده ای از روش ها یا ابزارهایی که مربیان برای ارزیابی ، اندازه گیری و مستند سازی آمادگی تحصیلی ، پیشرفت یادگیری ، کسب مهارت یا نیازهای آموزشی دانش آموزان استفاده می کنند ، اشاره دارد.

در حالی که ارزیابی ها غالباً با تست های سنتی برابر می شوند-به ویژه تست های استاندارد شده توسط شرکت های تست شده و به جمعیت زیادی از دانشجویان تجویز می شوند-معلمان از مجموعه متنوعی از ابزارها و روشهای ارزیابی استفاده می کنند تا همه چیز را از آمادگی چهار ساله برای مهدکودک تا یک مهدکودک تا یک اندازه گیری کنند. درک دانش آموزان کلاس دوازدهم از فیزیک پیشرفته. درست همانطور که درسهای دانشگاهی کارکردهای مختلفی دارند ، ارزیابی ها به طور معمول برای اندازه گیری عناصر خاص یادگیری طراحی شده اند ، سطح دانش یک دانش آموز که قبلاً در مورد مفهوم یا مهارتی که معلم قصد دارد آموزش دهد یا توانایی درک و تجزیه و تحلیل انواع مختلفمتون و قرائت ها. همچنین از ارزیابی ها برای شناسایی نقاط ضعف و نقاط قوت دانش آموزان استفاده می شود تا مربیان بتوانند پشتیبانی تخصصی دانشگاهی ، برنامه نویسی آموزشی یا خدمات اجتماعی را ارائه دهند. علاوه بر این ، ارزیابی ها توسط طیف گسترده ای از گروه ها و افراد از جمله معلمان ، مدیران منطقه ، دانشگاه ها ، شرکت های خصوصی ، ادارات دولتی آموزش و گروه هایی که شامل ترکیبی از این افراد و موسسات است ، تهیه می شود.

در حالی که ارزیابی می تواند انواع متنوعی در آموزش و پرورش داشته باشد ، توضیحات زیر نمای کلی از چند شکل اصلی ارزیابی آموزشی را ارائه می دهد.

ارزیابی ها برای طیف گسترده ای از اهداف در مدارس و سیستم های آموزشی استفاده می شود:

• ارزیابی های پرمصرف به طور معمول تست های استاندارد شده ای است که برای اهداف پاسخگویی استفاده می شود-یعنی ، هرگونه تلاش سازمان های دولتی فدرال ، ایالتی یا محلی برای اطمینان از ثبت نام دانش آموزان در مدارس مؤثر و تدریس معلمان مؤثر. به طور کلی ، "سهام زیاد" به این معنی است که تصمیمات مهم در مورد دانش آموزان ، معلمان ، مدارس یا ولسوالی ها براساس نمرات دانش آموزان در یک آزمون پرشور و مجازات ها (مجازات ها ، مجازات ها ، کاهش بودجه ، تبلیغات منفی و نه بودن است. ارتقاء به کلاس بعدی ، اجازه فارغ التحصیلی) یا جوایز (جوایز ، جشن عمومی ، تبلیغات مثبت ، پاداش ، ارتقاء درجه ، دیپلم) از این نمرات ناشی می شود. برای بحث بیشتر ، ببینیدتست پرخاشگرانه.
• قبل از شروع دانش آموزان یک درس ، واحد ، دوره یا برنامه دانشگاهی ، پیش ارزیابی انجام می شود. از دانش آموزان لزوماً انتظار نمی رود که بیشترین یا حتی هر یک از مطالب مورد نظر را با پیش ارزیابی ها بدانند-آنها به طور کلی مورد استفاده قرار می گیرند (1) پایه ای را ایجاد می کنند که مربیان پیشرفت یادگیری را در طول مدت یک برنامه ، دوره یا آموزش اندازه گیری می کنند. دوره ، یا (2) تعیین آمادگی عمومی دانشگاهی برای یک دوره ، برنامه ، سطح درجه یا برنامه دانشگاهی جدید که دانش آموز ممکن است به آن منتقل شود. ارزیابی های فرآیند یادگیری دانش آموزان است که به طور معمول چندین بار در طول یک واحد ، دوره یا برنامه دانشگاهی انجام می شود. هدف کلی ارزیابی سازنده این است که به مربیان بازخورد در فرآیند در مورد آنچه دانش آموزان یاد می گیرند یا یاد نمی گیرند ، بازخورد می دهد تا رویکردهای آموزشی ، مطالب آموزشی و پشتیبانی دانشگاهی بر این اساس اصلاح شود. ارزیابی های سازنده معمولاً به ثمر نمی رسند یا درجه بندی نمی شوند ، و ممکن است اشکال مختلفی در نظر بگیرند ، از آزمونها و تکالیف رسمی تر گرفته تا تکنیک های سؤال غیررسمی و بحث های درون کلاس با دانشجویان. برای ارزیابی یادگیری دانش آموزان در پایان یک دوره آموزشی خاص - به طور معمول در پایان یک واحد ، دوره ، ترم ، برنامه یا سال تحصیلی استفاده می شود. ارزیابی های خلاصه به طور معمول به دست می آیند و آزمون های درجه بندی شده ، تکالیف یا پروژه هایی که برای تعیین اینکه آیا دانش آموزان آموخته اند که در دوره آموزشی تعریف شده از آنها یاد گرفته اند ، یاد گرفته اند.

   

ارزیابی های سازنده معمولاً برای یادگیری گفته می شود زیرا مربیان از نتایج برای اصلاح و بهبود تکنیک های تدریس در یک دوره آموزشی استفاده می کنند ، در حالی که گفته می شود ارزیابی های خلاصه از یادگیری است زیرا آنها در نتیجه یک دوره آموزشی پیشرفت تحصیلی را ارزیابی می کنند. یا همانطور که پاول بلک ، متخصص ارزیابی ، "وقتی آشپز سوپ را مزه می کند ، این ارزیابی سازنده است. وقتی مشتری سوپ را مزه می کند ، این ارزیابی خلاصه است. "

• از ارزیابی های موقت برای ارزیابی مکان دانش آموزان در پیشرفت یادگیری خود استفاده می شود و تعیین می کنند که آیا آنها در حال انجام عملکرد خوب در ارزیابی های آینده هستند ، مانند آزمون های استاندارد ، امتحانات پایان دوره و سایر اشکال ارزیابی "خلاصه". ارزیابی های موقت معمولاً در طول دوره یا سال تحصیلی (به عنوان مثال ، هر شش یا هشت هفته) و به طور جداگانه از روند آموزش دانش آموزان (یعنی ، بر خلاف ارزیابی های سازنده ، که در فرایند آموزشی ادغام شده اند) انجام می شود.
• از ارزیابی های قرار دادن برای "قرار دادن" دانشجویان در یک دوره ، سطح دوره یا برنامه دانشگاهی استفاده می شود. به عنوان مثال ، ممکن است از یک ارزیابی برای تعیین اینکه آیا دانش آموز برای جبر I یا یک دوره جبر سطح بالاتر ، مانند یک دوره سطح افتخارات آماده است ، استفاده شود. به همین دلیل ، ارزیابی های قرارگیری قبل از شروع یک دوره یا برنامه انجام می شود و هدف اصلی این است که دانش آموزان را با تجربیات یادگیری مناسب که نیازهای یادگیری متمایز آنها را برطرف می کند ، مطابقت دهد.
• ارزیابی های غربالگری برای تعیین اینکه آیا دانش آموزان ممکن است به کمک یا خدمات تخصصی نیاز داشته باشند یا اینکه آماده هستند برای شروع یک دوره ، سطح درجه یا برنامه دانشگاهی آماده باشند ، استفاده می شود. ارزیابی های غربالگری ممکن است اشکال متنوعی در محیط های آموزشی داشته باشد و ممکن است رشد ، جسمی ، شناختی یا دانشگاهی باشد. به عنوان مثال ، یک آزمایش غربالگری پیش دبستانی ممکن است برای تعیین اینکه آیا یک کودک خردسال از نظر جسمی ، عاطفی ، اجتماعی و فکری آماده شروع پیش دبستانی است ، استفاده شود ، در حالی که ممکن است از سایر تست های غربالگری برای ارزیابی سلامت ، ناتوانی های بالقوه یادگیری و سایر ویژگی های دانشجویی استفاده شود. بشر

ارزیابی ها همچنین به روش های مختلفی برای اهداف مختلف طراحی شده اند:

• ارزیابی های استاندارد به روش استاندارد یا سازگار طراحی ، اداره و به ثمر می رسند. آنها غالباً از قالب چند گزینه ای استفاده می کنند ، اگرچه برخی از آنها شامل سؤالات مربوط به پاسخ کوتاه و کوتاه هستند. از نظر تاریخی ، تست های استاندارد ، ردیف های بیضی را نشان می دهد که دانش آموزان با یک مداد شماره دو نفر پر می شوند ، اما به طور فزاینده ای تست ها مبتنی بر رایانه هستند. آزمایشات استاندارد شده را می توان برای جمعیت بزرگ دانشجویی در همان سن یا سطح درجه در یک ایالت ، منطقه یا کشور انجام داد و نتایج را می توان در بین افراد و گروه های دانش آموزان مقایسه کرد. برای بحث بیشتر ، به آزمون استاندارد مراجعه کنید.
• ارزیابی های مربوط به استانداردها یا ارزیابی های مبتنی بر استاندارد برای اندازه گیری چگونگی مهارت دانش آموزان به دانش و مهارت های خاص توصیف شده در استانداردهای یادگیری محلی ، ایالتی یا ملی طراحی شده اند. تست های استاندارد و تست های پرمصرف ممکن است مبتنی بر استانداردهای یادگیری خاص باشد و یا نباشد ، و مدارس و معلمان ممکن است ارزیابی های مربوط به استانداردهای خاص خود یا ارزیابی مبتنی بر استانداردها را توسعه دهند. برای بحث بیشتر ، ببینیدیادگیری مبتنی بر مهارت.
• از ارزیابی های متداول در یک مدرسه یا منطقه استفاده می شود تا اطمینان حاصل شود که همه معلمان عملکرد دانش آموزان را به روشی سازگار ، قابل اعتماد و مؤثرتر ارزیابی می کنند. ارزیابی های مشترک برای تشویق سازگاری بیشتر در تدریس و ارزیابی در بین معلمان که مسئول آموزش همان محتوا هستند ، به عنوان مثال استفاده می شود. در سطح درجه ، بخش یا حوزه محتوا. آنها به مربیان این امکان را می دهند تا نتایج عملکرد را در چندین کلاس ، دوره ها ، مدارس و/یا تجربیات یادگیری مقایسه کنند (که وقتی مربیان مطالب مختلفی را آموزش می دهند و به صورت جداگانه ارزیابی های متمایز خود را توسعه می دهند) امکان پذیر نیست. ارزیابی های مشترک با همان قالب به اشتراک می گذارند و به روش های مداوم اداره می شوند - به عنوان مثال ، معلمان به دانش آموزان همان دستورالعمل ها و همان زمان را برای تکمیل ارزیابی می دهند ، یا از همان راهنماهای امتیاز دهی برای تفسیر نتایج استفاده می کنند. ارزیابی های مشترک ممکن است "سازنده" یا "خلاصه" باشد. برای بحث و گفتگوهای بیشتر ، به برنامه درسی منسجم و موضوع مراجعه کنید.
• ارزیابی های عملکرد به طور معمول دانش آموزان را به انجام یک کار پیچیده ، مانند تکالیف نوشتن ، آزمایش علمی ، گفتار ، ارائه ، عملکرد یا پروژه بلند مدت نیاز دارند. مربیان غالباً از ارزیابی های مشترک توسعه یافته ، راهنماهای به ثمر رساندن ، مقالات و روش های دیگر برای ارزیابی اینکه آیا کار تولید شده توسط دانش آموزان نشان می دهد نشان می دهد که آنها آموخته اند که چه چیزی انتظار می رود یاد بگیرند ، استفاده می کنند. ارزیابی عملکرد همچنین ممکن است "ارزیابی های معتبر" نامیده شود ، زیرا برخی از مربیان در نظر گرفته می شوند که ارزیابی های دقیق تر و معنی دار از پیشرفت یادگیری نسبت به آزمون های سنتی هستند. برای بحث های بیشتر ، به یادگیری معتبر ، نمایش یادگیری ، ونمایشگاه .
• ارزیابی های مبتنی بر پورتفولیو مجموعه ای از کارهای آکادمیک هستند - برای مثال، تکالیف، نتایج آزمایشگاهی، نمونه های نوشتاری، سخنرانی ها، فیلم های ساخته شده توسط دانش آموز یا پروژه های هنری - که توسط دانش آموزان گردآوری شده و توسط معلمان به روش های ثابت ارزیابی می شوند. ارزیابی های مبتنی بر پورتفولیو اغلب برای ارزیابی «مجموعه ای از دانش» - یعنی کسب دانش و مهارت های متنوع در یک دوره زمانی معین استفاده می شوند. مواد نمونه کارها را می توان در قالب های فیزیکی یا دیجیتالی جمع آوری کرد و اغلب برای تعیین اینکه آیا دانش آموزان استانداردهای یادگیری مورد نیاز را برآورده کرده اند، ارزیابی می شوند. برای بحث دقیق تر، نمونه کارها را ببینید.

هدف یک ارزیابی به طور کلی روش طراحی آن را هدایت می کند و راه های زیادی وجود دارد که می توان از ارزیابی ها استفاده کرد. به عنوان مثال، یک ارزیابی استاندارد می تواند یک ارزیابی پرمخاطره باشد، اما سایر اشکال ارزیابی که آزمون های استاندارد نیستند نیز ممکن است. نمونه کار دانش آموزی می تواند هم به عنوان شکل "تشکیل دهنده" و هم به عنوان "ترکیبی" ارزشیابی استفاده شود. ارزیابی های معلم ایجاد شده، که ممکن است توسط تیم هایی از معلمان نیز ایجاد شوند، معمولاً در یک دوره یا سطح پایه در یک مدرسه استفاده می شوند و این ارزیابی ها تقریباً هرگز «پرمخاطره» نیستند. ارزیابی های غربالگری ممکن است توسط دانشگاه هایی انجام شود که در زمینه خاصی از رشد کودک تحقیق کرده اند، مانند مهارت ها و ویژگی هایی که دانش آموز باید هنگام ورود به مهدکودک برای افزایش احتمال موفقیت او یا الگوی رفتاری داشته باشد.، نقاط قوت و چالش هایی که نشان می دهد کودک دارای ناتوانی یادگیری خاصی است. به طور خلاصه، ارزیابی ها معمولاً برای اهداف بسیار تخصصی ایجاد می شوند.

اصلاحات

در حالی که ارزیابی ها و آزمون های آموزشی از زمان مدرسه های یک اتاقه وجود داشته است، آنها به طور فزاینده ای نقش محوری را در تلاش ها برای بهبود اثربخشی مدارس دولتی و تدریس به عهده گرفته اند. به عنوان مثال، نمرات آزمون استاندارد، مسلماً معیار اصلی پیشرفت تحصیلی در ایالات متحده است، و همچنین رایج ترین شاخص گزارش شده برای عملکرد مدرسه، معلم و سیستم مدرسه است.

از آنجا که مدارس به طور فزاینده ای به رایانه ، تبلت و دسترسی به اینترنت بی سیم مجهز می شوند ، بخش فزاینده ای از ارزیابی هایی که اکنون در مدارس انجام می شود ، ارزیابی های مبتنی بر رایانه یا آنلاین هستند-هرچند که آزمون ها و ارزیابی های مبتنی بر کاغذ هنوز هم در مدارس رایج و به طور گسترده ای مورد استفاده قرار می گیرند. فن آوری ها و برنامه های نرم افزاری جدید همچنین ماهیت و استفاده از ارزیابی ها را به روش های بیشمار تغییر می دهند ، با توجه به اینکه سیستم های ارزیابی دیجیتال به طور معمول مجموعه ای از ویژگی ها را ارائه می دهند که آزمایشات و تکالیف مبتنی بر کاغذ نمی توانند. به عنوان مثال ، سیستم های ارزیابی آنلاین ممکن است به دانش آموزان اجازه دهد تا در مدت زمان خارج از کلاس ارزیابی کنند و ارزیابی کنند یا ممکن است نتایج عملکرد را بلافاصله پس از اتمام ارزیابی در دسترس دانش آموزان و معلمان قرار دهند (از نظر تاریخی ، ممکن است ساعت ها طول بکشد ،روزها یا هفته ها برای بررسی ، نمره و درجه بندی کلیه ارزیابی ها برای یک کلاس). علاوه بر این ، ارزیابی های دیجیتالی و آنلاین به طور معمول شامل ویژگی ها یا "تجزیه و تحلیل" است که به مربیان اطلاعات دقیق تری در مورد عملکرد دانش آموزان می دهد. به عنوان مثال ، معلمان ممکن است بتوانند ببینند دانش آموزان چه مدت طول کشید تا به سؤالات خاص پاسخ دهند یا چند بار دانش آموز نتوانست قبل از دریافت پاسخ صحیح به یک سؤال پاسخ صحیح دهد. بسیاری از طرفداران ارزیابی های دیجیتال و آنلاین تمایل دارند که استدلال کنند که چنین سیستمهایی در صورت استفاده صحیح می توانند به معلمان "شخصی سازی" آموزش دهند - زیرا بسیاری از سیستم های دیجیتالی و آنلاین می توانند اطلاعات بسیار مفصلی درباره عملکرد تحصیلی دانش آموزان ارائه دهند ، مربیان می توانند از این اطلاعات استفاده کنندبرای اصلاح برنامه های آموزشی ، تجربیات یادگیری ، رویکردهای آموزشی و استراتژی های پشتیبانی دانشگاهی به روش هایی که نیازهای یادگیری متمایز ، علایق ، آرزوها یا پیشینه های فرهنگی دانش آموزان را برطرف می کند. علاوه بر این ، بسیاری از تست های استاندارد در مقیاس بزرگ اکنون به صورت آنلاین انجام می شوند ، اگرچه حالت ها به طور معمول به دانش آموزان اجازه می دهند اگر رایانه ها در دسترس نباشند ، آزمایش های مبتنی بر کاغذ را انجام دهند ، اگر دانش آموزان گزینه مبتنی بر کاغذ را ترجیح می دهند ، یا اگر دانش آموزان مهارت فن آوری ندارند وسواد لازم برای انجام خوب در ارزیابی آنلاین.

با توجه به اینکه ارزیابی ها به شکل های مختلفی انجام می شود و در خدمت بسیاری از کارکردهای متنوع است ، بحث کاملی در مورد هدف و استفاده از ارزیابی ها می تواند یک کتاب طولانی را پر کند. توضیحات زیر ، با این حال ، یک نمای کلی و مصور از چند روش اصلی که ارزیابی ها - به ویژه نتایج ارزیابی - در تلاش برای بهبود مدارس و تدریس استفاده می شود ، ارائه می دهد.

• پاسخگویی سیستم و مدرسه: ارزیابی ها ، به ویژه تست های استاندارد ، نقش مهمی در تلاش برای نگه داشتن مدارس ، ولسوالی ها و سیستم های دولتی دولتی "پاسخگو" برای بهبود پیشرفت تحصیلی دانش آموزان داشته اند. نمونه ای که مورد بحث و بسیار دور است ، قانون فدرال سال 2001 که معمولاً به عنوان قانون No Child Left Behind شناخته می شود ، انتظارات فدرال را از دهه 1990 تقویت می کرد و هر ایالت را ملزم می کرد که استانداردهای یادگیری را برای اداره آنچه معلمان باید آموزش دهند و دانش آموزان باید یاد بگیرند ، توسعه دهد. تحت هیچ کودکی که پشت سر هم باقی مانده است ، استانداردها در هر سطح درجه و محتوا از مهدکودک تا دبیرستان مورد نیاز است. این قانون همچنین مستلزم آن است که دانش آموزان سالانه در کلاس های 3-8 و حداقل یک بار در کلاس های 10-12 در خواندن و ریاضیات آزمایش شوند. از زمان تصویب قانون ، آزمون های استاندارد شده برای اندازه گیری چگونگی رعایت دانش آموزان از استانداردها تهیه و اجرا شده است و نمرات توسط ادارات دولتی آموزش و پرورش به طور عمومی گزارش شده است. این قانون همچنین نیاز داشت که نتایج آزمون به طور جداگانه برای "زیر گروه های مختلف" دانشجویان ، مانند دانشجویان اقلیت ، دانشجویان خانواده های کم درآمد ، دانشجویان دارای نیازهای ویژه و دانشجویان با آنها گزارش شود.مهارت محدود به زبان انگلیسیبشراین قانون با گزارش عمومی نمرات آزمون به دست آمده توسط مدارس و گروه های مختلف دانشجویی ، و با پیوند دادن آن نمرات به مجازات ها و بودجه ، این قانون با هدف نزدیک شدن شکاف های دستاورد و بهبود مدارس که به نظر می رسد کم تحرک است ، انجام داده است. در حالی که قانون No Child Left Behind یکی از بحث برانگیزترین و بحث برانگیزترین سیاست های آموزشی در تاریخ اخیر است ، و فنی بودن این قانون بسیار پیچیده است ، این یک نمونه از چگونگی استفاده از نتایج ارزیابی به عنوان یک اقدام پاسخگویی است.
• ارزیابی و جبران خسارت معلمان: در سالهای اخیر ، تعداد فزاینده ای از مقامات منتخب ، سیاست گذاران و اصلاح طلبان معتقدند که بهترین راه برای بهبود نتایج آموزشی ، اطمینان از داشتن معلمان مؤثر است و یکی از راه های اطمینان از آموزش مؤثر استبرای ارزیابی و جبران مربیان ، حداقل تا حدودی ، بر اساس نمرات آزمون که دانش آموزان به دست می آورند. استدلال می تواند با پایه گذاری درآمد و امنیت شغلی معلم بر نتایج ارزیابی ، استدلال می تواند معلمان با عملکرد بالا را شناسایی و پاداش دهد یا برای کمک به معلمان کم عملکرد در بهبود یا حذف آنها از مدارس اقدام کند. افزایش فشار سیاسی ، همراه با وعده کمک های بلاعوض فدرال ، بسیاری از ایالت ها را وادار کرد که از نتایج آزمون دانشجویی در ارزیابی معلمان استفاده کنند. این استراتژی اصلاحات بحث برانگیز و بسیار بحث برانگیز به طور کلی نیاز به تکنیک های آماری نسبتاً پیچیده ای دارد-که به عنوان اقدامات ارزش افزوده یا اقدامات رشد شناخته شده است-برای تعیین میزان تأثیر مثبت یا منفی معلمان فردی بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان خود ، که در درجه اول مبتنی بر ارزیابی دانش آموزان استنتایج.
• بهبود آموزشی: نتایج ارزیابی اغلب به عنوان مکانیسمی برای بهبود کیفیت آموزشی و پیشرفت دانش آموزان استفاده می شود. از آنجا که ارزیابی ها برای اندازه گیری کسب دانش یا مهارت های خاص طراحی شده اند ، طراحی یک ارزیابی می تواند آنچه را که در کلاس تدریس می شود ، تعیین یا تأثیر بگذارد ("تدریس به آزمون" یک عبارت رایج و غالباً پرتحرک است که برای توصیف این ژنرال استفاده می شودپدیده)به عنوان مثال ، ارزیابی های سازنده ، به معلمان بازخورد در فرآیند در مورد یادگیری دانش آموزان می دهد ، که می تواند به آنها کمک کند تا در طی فرایند تدریس ، تنظیمات آموزشی را انجام دهند ، به جای اینکه صبر کنند تا پایان یک واحد یا دوره صبر کنند تا دریابند که دانش آموزان چقدر خوب در حال یادگیری هستندمادهاشکال دیگر ارزیابی ، مانند ارزیابی های مبتنی بر استانداردها یا ارزیابی های مشترک ، مربیان را ترغیب می کند تا مطالب مشابهی را آموزش دهند و عملکرد دانش آموزان را به روش های سازگار ، قابل اعتماد یا قابل مقایسه تر ارزیابی کنند.
• شناسایی نیازهای یادگیری: مربیان از طیف گسترده ای از ارزیابی ها و روش های ارزیابی برای شناسایی نیازهای خاص یادگیری دانش آموزان ، تشخیص ناتوانی های یادگیری (مانند اوتیسم ، دیسکسکسی یا ناتوانی در یادگیری غیر کلامی) ، ارزیابی توانایی زبان یا تعیین صلاحیت خدمات آموزشی تخصصی استفاده می کنند. در سالهای اخیر ، شناسایی اولیه نیازها و معلولیت های یادگیری تخصصی و ارائه فعال خدمات پشتیبانی آموزشی به دانشجویان ، محور اصلی استراتژی های متعدد اصلاحات آموزشی بوده است. برای یک بحث مرتبط ، به پشتیبانی دانشگاهی مراجعه کنید.

مناظره

در آموزش ، توافق گسترده ای وجود دارد که ارزیابی بخشی جدایی ناپذیر از هر سیستم یا برنامه آموزشی مؤثر است. مربیان ، والدین ، مقامات منتخب ، سیاست گذاران ، کارفرمایان و مردم همه می خواهند بدانند که آیا دانش آموزان با موفقیت در حال یادگیری هستند و در مدرسه پیشرفت می کنند. مباحثات - که بسیاری از آنها یک پیچیده ، گسترده و غالباً بحث برانگیز هستند - به طور معمول در مورد چگونگی استفاده از ارزیابی ها ، از جمله اینکه چند بار انجام می شود و اینکه آیا ارزیابی ها برای دانش آموزان و روند تدریس مفید یا مضر هستند ، مرکز است. در حالی که یک بحث جامع در مورد این مباحث فراتر از محدوده این منبع است ، موارد زیر انتخاب نماینده ای از چند موضوع مهم مورد بحث است:

• آیا تست های پرمصرف ، به عنوان یک اندازه گیری مسئولیت پذیری ، بهترین راه برای بهبود مدارس ، کیفیت تدریس و پیشرفت دانش آموزان است؟یا عواقب احتمالی را انجام دهید - از جمله معلمان که عمدتاً روی آماده سازی آزمون و طیف محدودی از دانش با هزینه سایر مهارتهای مهم ، یا افزایش مشوق های تقلب و دستکاری نتایج آزمون - مزایای استفاده از نمرات آزمون به عنوان راهی برای نگه داشتنمدارس و مربیان پاسخگوتر هستند و نتایج آموزشی را بهبود می بخشند؟
• آیا ارزیابی های استاندارد واقعاً اقدامات عینی از پیشرفت تحصیلی است؟یا آیا آنها تعصبات ذاتی-در طراحی یا محتوای خود را منعکس می کنند-این امر به نفع برخی از دانشجویان نسبت به دیگران ، چنین دانش آموزان ثروتمند سفید پوست از خانواده های تحصیل کرده بیشتر از اقلیت و دانشجویان کم درآمد از خانواده های کم تحصیل کم است؟برای بحث و گفتگوهای بیشتر ، ببینیدخطای اندازه گیریوتتعصب آزمون .
• با توجه به اینکه ممکن است برخی از دانش آموزان بهتر از دیگران آزمون دهنده باشند، آزمون های استاندارد شده «یک اندازه برای همه» روشی منصفانه برای ارزیابی پیشرفت یادگیری همه دانش آموزان است؟یا باید به دانش آموزان گزینه های مختلف ارزیابی و فرصت های متعدد برای نشان دادن آنچه آموخته اند داده شود؟
• آیا ارزیابی های چالش برانگیزتر و دقیق تر منجر به پیشرفت تحصیلی برای همه دانش آموزان خواهد شد؟یا در نهایت دانش آموزان خاصی را که از پس زمینه های محروم هستند جریمه می کنند؟و برعکس، اگر دانش آموزان کم مطالعه از استانداردهای آموزشی مشابهی با سایر دانش آموزان برخوردار نباشند، با ضرر بیشتری مواجه خواهند شد (زیرا کاهش استانداردهای آموزشی برای دانش آموزان خاص، مانند دانش آموزان رنگین پوست، تنها به ضرر بیشتر آنها خواهد بود. آیا همان چرخه توقعات کم که از نظر تاریخی به شکاف های دستاوردهای نژادی و اجتماعی-اقتصادی کمک کرده است، تداوم یابد؟
• آیا هزینه ها - از نظر پول، زمان و منابع انسانی - از مزایای آزمایش گسترده و در مقیاس بزرگ بیشتر است؟آیا بودجه و منابع سرمایه گذاری شده در آزمون و پاسخگویی بهتر برای مواد آموزشی با کیفیت بالاتر، آموزش و حمایت بیشتر از معلمان، و سایر منابعی که ممکن است مدارس و تدریس را به طور مؤثرتر بهبود بخشد، مصرف شود؟و آیا استفاده فراگیر از آزمون ها اطلاعات ارزشمندی را ارائه می دهد که مربیان می توانند از آن برای بهبود کیفیت آموزشی و یادگیری دانش آموزان استفاده کنند؟یا اینکه آزمون ها واقعاً زمان می برند که ممکن است برای آموزش دانش و مهارت های بیشتر به دانش آموزان صرف شود؟
• آیا کاربردهای یادگیری فناورانه، از جمله ارزیابی های دیجیتال و آنلاین، بهبود تجربیات یادگیری برای دانش آموزان، آموزش مهارت های فناورانه و سوادآموزی به آنها، یا به طور کلی جذاب تر کردن تجربیات یادگیری است؟یا آیا برنامه های کاربردی یادگیری دیجیتال بر هزینه های آموزش افزوده، حواس پرتی های ناخواسته را در مدارس ایجاد می کنند، یا ارزش معلمان و فرآیند تدریس را تضعیف می کنند؟

Glossary of Education Reform by Great Schools Partnership تحت مجوز Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 4. 0 بین المللی مجوز دارد.